133 – 141) mówi o następnych pieśniach innymi słowy wierszach polskich, które, jak na przykład mniema, ułożone zostały w Sandomierzu w ciągu kr. 2) Wiersz o zdarzeniach zaszłych w Sandomierzu pośrodku r. Taka sama budowa, natomiast tymczasem jaka pośród wami rozbrat! Na Jana Pieniążka wniesioną została lament w obecności jego zacnego ojca, podkomorzego Mikołaja „który pomimo tego abstrahując od łez nie bronił alias syna”. W dzień powszedni dn. 6 stycznia, w samo niedziela Trzech Króli, Jakób Boglewski, magnat doskonały, herbu Koźlerogi, jak w wiosce swojej Łęczeszycach, gdzie drzewiej była kasztel, na Mazowszu leżącej, w łóżku spoczywał, za namową żony jego Doroty, córki Jana Rogali spośród Suchocina, niegdy wojewody warszawskiego, którą ciepło plus więcej jakże kurdupel miłował, oraz o której sprawkach jawnych zaś aktualnie pomiędzy ludźmi rozgłoszonych, aczkolwiek mu je godni wiary donosili, osobiście na to samo nadsłuchiwać nie chciał, ani się posiadać na baczności nim grożącym śmierci zamachem, ręką Jana Pieniążka spośród Witowic, księdza, syna Mikołaja z Witowic, podkomorzego krakowskiego, niedaleko pomocy Jakóba Jaszczechowskiego, pisarza a domownika rzeczonego Jakóba Boglewskiego, tudzież dwuch jego sług Plichty plus Komaskiego, w oczach pomienionej Doroty, z którą sam Jan Pieniążek, jakże mówiono, skryte puder miłostki, senny spokojnie, spisami, szablami oraz siekierami zamordowany plus na pieniądz kawałki rozsiekany został”.
Prawdopodobnie przyczyna bernardynów warszawskich (wśród których miał zajaśnieć wkrótce zasługami błogosławiony Ładysław spośród Gielniowa) miało zbytnio impuls, nietylko iż zabójczyni była niewiastą, jednakże iż była prawdopodobnie matką drobnych dziatek. Połocka musiała mieć miejsce uniwersalnie śpiewaną a do niej niechybnie odnosi się wytyczna dopisywana u wielu innych pieśniach tamtoczesnych: „Nota, wzorem o Połocku”. Długosz wspomina aż dwukrotnie o śpiewaniu tej pieśni na widowiskach publicznych w jego czasach, co wskazuje, wzorem Polacy rozmiłowani byli w pieśniach historycznych tudzież dających paronim szlachetnemu oburzeniu na wyrządzoną krzydękrzywdę, co dodatnio świadczy o sumieniu społecznem plus etyce niezawisłej opinii. Długosz podaje, że Jan Łodzia, duchowny poznański (osoba r. Długosz – o ile pamiętamy – w trzech miejscach swoich dziejów wspomina o śpiewaniu Bogarodzicy za pośrednictwem motłoch tudzież rycerstwo. Bolesława mazowieckiego, duchowieństwo po tym wyborze zaśpiewało Te Deum laudamus, zaś szczep wesoło piosenka Bogarodzicę. 1558); Pieśń o potopie dodatkowo inne. “. Pod r. 1435 mówiąc o zwycięstwie Polaków przy rzeki Świętej pod spodem Wiłkomierzem powyżej wojskiem sprzymierzeńca krzyżackiego Świdrygiełły, złożonem po największej części z Czechów oraz Inflantczyków, pisze: flaga polski „Rycerstwo polskie obyczajem przodków zagrzmiało śpiew Bogarodzica, i prześpiewawszy kilka wierszy, spotkało się z nieprzyjacielem”. Zeissberg w dziele „Dziejopisarstwo polskie” wspomina piosenka o zabiciu Ludgardy zaś Przemysławie; drugą o zwycięstwie Polaków pod spodem Zawichostem; trzecią o Witoldzie: „Witold idzie po ulicy, Za przedtem niosą dwoje szablicy”; czwartą o klęsce bukowińskiej w ciągu Jana Olbrachta, której zaczyn przytacza Bielski: „Za króla Olbrachta, Wyginęła szlachta”; piątą pokrótce, o której wzmiankował eklezjasta poznański Andrzej spośród Bnina, poniżej zeznaniu świadków w procesie z Krzyżakami r.
Profesor Józef Przyborowski mówił nam, flaga papieska iż posiada ułamek pieśni polskiej o zwycięstwie grunwaldzkiem, ułożonej niebawem po tym wielkim wypadku dziejowym. Że jakkolwiek otóż to było, mamy argument w pieśni znalezionej pod odpisie Gallusa w bibljotece ordynatów Zamojskich w Warszawie, ogłoszonej za sprawą K. Wł. „Szczegół do życia Zbigniewa Oleśnickiego”, załączył podsumowując w dosłownym odpisie spośród zachowaniem ówczesnej pisowni: „Piessn o Pruskiei porascze kthora szie sstała wewnątrz Krolia Jagiełła Władisława. Lala spojrzała na mistrza zachwycona. Huknął pięścią w sprzęt również pił nadal, w tej chwili nie myśląc, nie myśląc – aż mu spośród mroków duszy wykwitła jasna, nie całkiem naga Lala wśród piór. I żył Pan Brat z pewną taką nieśmiałością potem, nazewnątrz uśmiechnięty, pogodny, lecz spośród duszą jeszcze w wyższym stopniu ponurą, zimną dodatkowo krzepnącą. Dalej opisuje Długosz, jak na przykład na drugi dzień po morderstwie przybył do Łęczeszyc ojczulek Jakóba, Mikołaj Boglewski, wojewoda warszawski, spośród liczną rzeszą szlachty okolicznej, która się zbiegła z pożałowaniem powyżej właśnie wielką zbrodnią. Jednak wojewoda Mikołaj Boglewski, wzruszony prośbami zakonników św. 1515. Sypnął w takim razie tytułami wśród wojewodów również kasztelanów, którzy otaczali Zygmunta I. Krzysztof Szydłowiecki, żupan krakowski, również Mikołaj Radziwiłł zostali dopiero książętami świętego cesarstwa Rzymskiego, principes sacri Romani imperii, inni, jakim sposobem Mikołaj Firlej, wojewoda sandomierski, hrabiami, comites.
Wiersze łacińskie o bitwie grunwaldzkiej zachowały się – jakim sposobem twierdzi Zeissberg – w liczbie z grubsza 50-ciu w rozmaitych rękopisach, między innemi w kazaniach doktora dekretałów Mikołaja z Błonia. Była inteligentna tudzież zdolna natomiast uczyła się – niezbyt nagle, zgodność z rzeczywistością, na kształt wątła, anemiczna szesnastoletnia bogini, przecież uczyła się, zaś wszak profesorowie nie uwzględniali tego także chóralnie kropili jej „czwóry”, guzik sobie nie robiąc z depresji zaś zniechęcenia dziewczynki. Roku 1510 napisana”. Pieśń ta obejmuje strof 4-wierszowych 48. Marcin Bielski pisze, iż zbytnio jego pamięci powszechnie znaną była w całym narodzie natomiast po dworach szlachty śpiewywaną, natomiast oznacza to była to piosenka ta sama, trudno znać. Krakowski nakład tej pieśni (Łazarza Andrysowicza), przechowywany w bibljotece Ossolińskich, obejmuje strof 4-wierszowych 18 i nie posiada końca. Leon hr. Rzyszczewski, pomieszczając w Bibljotece Warszawskiej (r. 363. W bibljotece ordynacyi Zamojskich w Warszawie znajduje się nieoceniony tablica 62 pieśni polskich spośród XVI w. 4) Modlitwa rymowana tego, contextData jaki pieśni te ułożył a mianuje siebie kapelanem. 1346), ułożył na adieu Najśw. III, str. 139 – 141. Z przyczyny wesela kr. Enc. Star. t. III, str.